wersja angielska
Stowarzyszenie Ekologiczno-Pszczelarskie SZCZĘŚLIWA PSZCZOŁA

Warroza

 

Warroza jest groźną chorobą pasożytniczą czerwiu i pszczół dorosłych. Obecnie jest to choroba powszechna prawie na całym świecie.

Varroa destructor wykazuje wyraźny dymorfizm płciowy i oznacza się stosunkowo dużymi wymiarami ciała. Samice osiągają 1,0-1,8 mm długości, posiadają ciało schitynizowane, spłaszczone grzbietowo-brzusznie, o kształcie elipsowatym. Zabarwienie od jasno-brązowego do czerwono-brunatnego. Posiada aparat gębowy typu ssąco-kłującego, którym pobiera hemolimfę z organizmu pszczoły (lub larwy). Samce oznaczają się szarobiałym zabarwieniem i kulistym kształtem ciała o średnicy ok. 1 mm. Samce oraz postacie rozwojowe Varroa destructor spotyka się tylko na czerwiu pod zasklepem lub krótko po wygryzieniu pszczoły. Samiec nie potrafi odżywiać się hemolimfą pszczół, dlatego na dorosłych pszczołach spotyka się tylko samice roztocza. Samce nigdy nie opuszczają komórek plastra, a po unasienieniu samicy giną. U pszczół dorosłych samice lokalizują się na grzbietowej i bocznej powierzchni ciała, w miejscu połączenia głowy z tułowiem, tułowia z odwłokiem, na tułowiu, między dwoma pierwszymi segmentami odwłoka, rzadziej na kończynach i u nasady skrzydeł. Zimują między segmentami odwłoka pszczół, najczęściej między tergitami na jego boku, stając się niewidoczne. Długość życia samicy Varroa destructorzależy od pory roku. Samice, które pasożytują na imago w okresie wiosenno-letnim żyją 2-3 miesiące, na pszczołach zimujących aż 6-8 miesięcy. Poza ciałem żywiciela pasożyt ginie po około 5 dniach, na pszczołach martwych po 16-17 dniach, a na plastrach z czerwiem po 40 dniach. Intensywne pobieranie pokarmu przez pasożyty następuje na wiosnę, kiedy w rodzinie pszczelej pojawia się czerw. Składanie jaj przez samicę Varroa destructor jest uzależnione od stanu jej odżywiania i obecności czerwiu. Rozmnażaniu pasożyta sprzyja pojawienie się czerwiu trutowego, zmniejsza się wtedy porażenie pasożytem czerwiu robotnic.

Szkodniki pszczół i gniazd pszczelich np osy, które często rabują miód z uli, także przyczyniają się do rozprzestrzenienia pasożyta

Jednym z podstawowych zadań pszczelarza jest dbanie o higienę i porządek na pasieczysku oraz zwalczanie wszelkich szkodników. Straty wywołane przez te pasożyty są ogromne, zarówno w kontekście pojedynczej pszczoły, jak i całej rodziny.

U porażonej pszczoły obserwuje się:

- spadek masy ciała o 5-25%

- skrócenie życia o 4-68%

Zaburzeniom ulega również rozwój pszczoły.Jednym ze sposób radzenia sobie z tą chorobą jest stosowanie kwasów. Często stosowanym, szczegółnie w okresie późnojesiennym i wczesnowiosennym jest kwas mrówkowy. O stosowaniu tego kwasy poświęcony będzie kolejny z naszych artykułów

Stowarzyszenie Ekologiczno-Pszczelarskie
Szczęśliwa Pszczoła

ul. Polna 5
64-200 Wolsztyn

KRS 0000640041
NIP 9231702474
REGON 36554865000000
BS WSCHOWA: 89 8669 0001 2005 0051 4477 0001
 liczba odwiedzin: 271893      online: 1